Omuz eklemi, kıkırdak yapısındaki bozulmalar sonrası eklemde dejeneratif artrit gelişebilir. Osteoartrit, çeşitli küçük travmalar veya tekrarlayan mikrotravmalara bağlı gelişen omuzda ağrı ve fonksiyon bozukluğunun en sık nedenlerindendir.
Omuzda osteoartrit olarak da tanımlanan dejeneratif artrit, genellikle 50 yaş üzerinde görülen ve yaşla birlikte artış gösteren dejenerasyon ve osteofit formasyonları olarak bilinen kemik çıkıntılar ile kendini gösterir.
Ağrı yakınması; omuz çevresi ve üst kolda aktivite ile artış gösteren şekilde tanımlanır, uyku düzeni bozulur ve omuz eklem hareketleri kısıtlanır. Ağrı aktivite ile artar, istirahat ve sıcak uygulama ile azalır. Omuz bölgesinde ve üst kolda yoğun olarak hissedilen ağrı yanında bazı hastalarda omuz bölgesinde his bozukluğu ve muayenede eklem sesleri saptanabilir.
Ağrı nedeniyle, başlangıçta, omuz eklem hareket açıklığı azalır. Hastalar, saçını taramak veya elini başına götürmekte zorlanır. Kronik dönemde, omuz hareketleri tamamen kısıtlanarak donuk omuz sendromu gelişebilir.
Klinik tanı için omuz grafisi yeterli bilgi verebilir. Omuz MR tetkiki ile varsa rotator kılıf yırtığı ve kemik sintigrafisi ile primer veya metastatik kemik tümörleri dışlanır.
Dejenerasyonun ilk dönemlerinde olan orta dereceli ağrıların tedavisinde ağrı kesiciler ve lokal soğuk/sıcak uygulamaları yeterli olabilir. Ancak omuz hareketleri ile artan atak ağrıları için yetersiz kalır. Bu atak ağrıları nedeniyle hastalar omuz hareketlerini kısıtlamaya yönelir ki bu durum disfonksiyonu ve dejenerasyonu hızlandırır.
İlaç tedavisi ile yeterli ağrı tedavisi sağlanamayan hastalarda eklem enjeksiyonları yapılabilir.
