Omur kemikleri çok güçlü yapılar olmasına rağmen, çeşitli nedenlerle kırılabilir. Omur kırıkları, genellikle, osteoporoz gibi kemik yapısında zayıflama yapan durumlarda ve travma ile olur. Sırt ve bel omur çökme kırıklarının araç kazaları, yüksekten düşme, spor yaralanmaları ve ateşli silahlarla yaralanma gibi yüksek enerjili travmalarla oluşması sık görülür. Ancak osteoporoz, tümör ve benzeri kemik yapıyı zayıflatan durumlarda günlük aktiviteler sırasında bile oluşabilir. Kırık, omurda seviye kaybı yaparak çökmeye neden oluyorsa, omurun çökme kırığı olarak adlandırılır.
Omur çökme kırığı en fazla orta sırt, alt sırt ve bel omurlarında görülür. Travma kaynaklı kırıklar erkeklerde, osteoporoza bağlı kemik yapının zayıflamasına bağlı spontan gelişen kırıklar ise kadınlarda sıktır.
Omur çökme kırığı; güçlü bir travmayla ve aniden oluşursa sırt, bel, bacaklar ve kollarda şiddetli ağrı hissedilir. Kırık, omirilik veya sinirlerde zedelenmeye yol açmışsa zedelenen sinir alanlarında duysal ve motor kayıp gelişir. Travmanın şiddeti ve zedelenmenin yerine göre, motor ve duyu kaybı ile birlikte idrar ve gaita kaçırma olabilir. Hafif-orta derece kırıklarda hasta bunları yaşamaz.
Tanı için iyi bir öykü, ayrıntılı fizik muayene ve nörolojik değerlendirme yapılmalıdır. İlk müdahalede, ilgili omur alanları tespit edilmeli ve tüm değerlendirmeler yapılıncaya kadar bu tespit korunmalıdır. Hastanın pozisyonu korunmaya devam edilerek radyolojik görüntüleme yöntemleri ile incelenmelidir.
Omur çökme kırıklarında ağrı tedavisi, kırık alanını destekleyecek cihazlar ve hastanın aktivitesinin azaltılması ile başlar. Ağrı tedavisi amacıyla çeşitli ağrı kesiciler kullanılabilir.
